«Ἀναστήσομαι γὰρ καὶ δοξασθήσομαι καὶ ὑψώσω ἐν δόξῃ ἀπαύστως ὡς Θεὸς τοὺς ἐν πίστει καὶ πόθῳ Σὲ μεγαλύνοντας». Τα λόγια αυτά του Κυρίου προς την Υπεραγία Θεοτόκο κατά το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο, όταν η ψυχή Του κατήλθε στον Άδη για να ελευθερώσει το γένος των ανθρώπων, ευθύς μετά την ένδοξη Έγερσή Του επιβεβαιώνονται περίτρανα από σύμπασα την Ορθοδοξία. Πράγματι, κατά την Διακαινήσιμο Εβδομάδα πολλές Ιερές Εικόνες της Θεοτόκου τιμώνται αφενός ως ένδειξη ευχαριστίας προς την Τέξασαν τον Αναστάντα Δεσπότη Χριστό, αφετέρου ως αντίδωρο των πικρών δακρύων με τα οποία ως στοργική Μητέρα πότισε την αιματοβαμμένη γη του Γολγοθά, θρηνώντας την Σταύρωση του Παναγίου Υιού Της. Μεταξύ των θεομητορικών εορτών της Διακαινησίμου Εβδομάδος δεσπόζει η κατά την Παρασκευή αυτής πανήγυρη της Ζωοδόχου Πηγής.