Το Γενέθλιον της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ι. Μ. Παναχράντου Μεγάρων

.

Δευτέρα21Σεπτέμβριος2020

Το Γενέθλιον της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Ι. Μ. Παναχράντου Μεγάρων

    Επί τη εορτή του γενεθλίου της Θεοτόκου πανηγύρισε η Ιερά Μονή Παναχράντου Μεγάρων.

   Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε στο περίλαμπρο Καθολικό της Μονής ο Μέγας Εσπερινός χοροστατούντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου, ο οποίος ανήμερα χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε στην Θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντων του Σεβασμιωτάτου Δημητριάδος κ. Φωτίου και του Θεοφιλεστάτου Γαρδικίου κ. Κλήμεντος.

   Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας τόσο στον Εσπερινό, όσο και μετά την απόλυση της Θείας Λειτουργίας εξεφώνησε ομιλία, όπου ανέφερε ότι με την γέννηση της Παναγίας η οικουμένη πλημμύρισε χαρά διότι εξ Αυτής επρόκειτο να γεννηθεί ο Μεσσίας, ο Οποίος έλυσε την κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος που για χιλιάδες χρόνια τυραννούσε την ανθρωπότητα, σκορπίζοντας στον κόσμο το μήνυμα της Χαράς. Η κατάρα αυτή προξενήθηκε από την άρνηση των πρωτοπλάστων να αναλάβουν την ευθύνη της παρακοής τους στο πρόσωπο του Θεού. Ο άνθρωπος παράκουσε, αλλά ο Θεός σπλαχνίστηκε το ανθρώπινο γένος που βρισκόταν για αιώνες στο σκοτάδι και τελούσε υπό την κυριαρχία του θανάτου. Ήταν, μάλιστα, τόσο μεγάλη η αγάπη του Θεού, ώστε προκειμένου να σωθεί ο άνθρωπος, ο Κύριος επέλεξε να στείλει τον ίδιο τον Υιό του τον Μονογενή στον κόσμο, όχι για να τον κρίνει, αλλά για να τον σώσει μέσω των Αγίων Παθών, της Σταυρώσεως και της Αναστάσεως. Από την άπειρη αγάπη κι ευσπλαχνία ο Θεός όχι μόνο ανέστησε τον άνθρωπο, αλλά του έδωσε τη δυνατότητα να γίνει κατά χάριν Θεός. Όλοι, λοιπόν έχουμε αυτή την δυνατότητα. Γι’ αυτό και ο Χριστός μας λέει στον καθένα: "Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν" και όχι " Ὅστις δύναται".  Εκείνος που θα προσεγγίσει τον Χριστό, θα λάβει την ανάπαυση της ψυχής του από κάθε κόπο και φορτίο, διότι πάλι λέει: "Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς". Ωστόσο, αυτός που θα  επιλέξει να προχωρήσει προς τον Σωτήρα, θα πρέπει να Τον μιμηθεί πατώντας το εγώ του, και, σηκώνοντας αγόγγυστα τον αποκλειστικό του Σταυρό, να Τον ακολουθήσει με βεβαιότητα. Είναι δε πολύ σημαντικό το ότι ο Θεός δεν καταπιέζει το αυτεξούσιο κανενός, αλλά σέβεται το πολύτιμο εκείνο δώρο που ο Ίδιος προσέφερε στην ανθρωπότητα, την προσωπική ελευθερία.

   Καθόσον χρόνο οι άνθρωποι βρίσκονταν στην σκλαβιά του θανάτου, πολλοί Προφήτες μίλησαν για τον Αναμενόμενο, τον Νικητή του θανάτου. Όταν τελικά, ήρθε ο Χριστός στον κόσμο διαβεβαίωσε τους ανθρώπους αυτό που προεκήρυξαν οι Προφήτες, ότι ο άνθρωπος που θα Τον ακολουθήσει και θα Τον πιστέψει ως Θεό, δεν θα πεθάνει κατά το πνεύμα. Πολλοί, μάλιστα, υπήκοοι του μωσαϊκού νόμου και των Προφητών, δεν Τον κατανόησαν. Για αυτό, ο Χριστός συχνά έληγε τα κηρύγματα Του με την φράση: "Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω", αναφερόμενος στους προθύμους να κατανοήσουν το σωτηριολογικό έργο, το οποίο ο ίδιος ο Θεός σφράγισε δια μέσου της Μεγάλης Πρέσβειρας.

   Αποτελεί μεγάλη ευλογία για το ανθρώπινο γένος και ιδίως για την Ορθόδοξη Ελλάδα η παρουσία της Κυρά-Παναγιάς. Τόσο την εποχή της τουρκοκρατίας, όσο και τον καιρό των Βαλκανικών Πολέμων και της γερμανικής κατοχής, η Θεοτόκος πάντοτε ήταν πλάι στους κατατρεγμένους ευσεβείς Έλληνες, οι οποίοι με ευλάβεια που ξεχείλιζε την επικαλούνταν, με αποτέλεσμα να Την βλέπουν οφθαλμοφανώς να προστρέχει εις βοήθειάν τους. Όπως ο Θεός δια της Θεοτόκου έσωζε και σώζει τους Ορθοδόξους από τους κινδύνους του βίου, έτσι ακριβώς σώζει τους ευσεβείς Ορθοδόξους από τον θάνατο. Σύγχυση μέχρι τώρα προκαλεί η παρουσία του κορωνοϊου, με μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων να φοβούνται μήπως γίνουν φορείς του ιού και πεθάνουν. Η χριστιανική λογική της σύνεσης απαντάει στους ανθρώπους αυτούς ότι κάποια στιγμή όλοι θα πεθάνουμε. Είτε από κορωνοϊό, είτε από άλλη ασθένεια, είτε από γηρατειά, είτε τώρα, είτε μετά από πενήντα χρόνια, όλοι θα γνωρίσουμε τον θάνατο. Η ουσία, όμως, είναι να είμαστε πάντοτε έτοιμοι ενώπιον του Κυρίου, ώστε όταν θα έλθει η ώρα, να κατευθυνθούμε εις χείρας του Ζώντος Θεού. 

   Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας η φιλόξενη αδελφότητα της Μονής, υπό την Οσιωτάτη Καθηγουμένη Μαριάμ Μοναχή παρέθεσε μοναστηριακή τράπεζα σε κληρικούς και λαϊκούς.

Η εορτή του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού

.

Κυριακή20Σεπτέμβριος2020

Η εορτή του Αγίου Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού

1

   Με την δέουσα ιεροπρέπεια τιμήθηκε η μνήμη του ανδρός εκείνου, που αποτέλεσε το στήριγμα της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος διασφαλίζοντας τις πάτριες παραδόσεις με τους αιματηρούς αγώνες του ενάντια στην καινοτομία του νέου ημερολογίου, του εν Αγίοις Πατρός ημών Χρυσοστόμου του Νέου Ομολογητού, τον οποίο η Εκκλησία μας, ευγνωμονούσα, κατέταξε στην χορεία των Αγίων μόλις προ τετραετίας.

   Την παραμονή της εορτής του Αγίου τελέσθηκαν, κατόπιν πρωτοβουλίας του Σεβασμιωτάτου Πειραιώς κ. Γεροντίου, τα θυρανοίξια νέου Ναού επ' ονόματι του Αγίου Ομολογητού Χρυσοστόμου, κάτωθεν του περίλαμπρου Ιερού Ναού Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, Κερατσινίου, υπό του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Γ.Ο.Χ. Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Καλλινίκου. Ευλογίας ένεκεν, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος προσκόμισε, από την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πάρνηθος, την τίμια Κάρα του Αγίου Χρυσοστόμου, την οποία με επισημότητα και αισθήματα χαράς υποδέχτηκε προ της εισόδου του Ναού ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος και η ομήγυρη των παρευρισκομένων κληρικών και λαϊκών.

   Με το άνοιγμα του Ναού τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου προκαθημένου της Εκκλησίας μας, πλαισιουμένου υπό των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Πειραιώς κ. Γεροντίου, του Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου, Δημητριάδος κ. Φωτίου και Ωρωπού κ. Κυπριανού. Εόρτια ομιλία εξεφώνησε ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας, εκφράζοντας ευχές να λάβει μεγαλύτερες διαστάσεις η καλή πρωτοβουλία της αφιερώσεως Ναών στον νέο Άγιο της Εκκλησίας. Η λαμπρή ακολουθία έλαβε πέρας με τον Σεβασμιώτατο κ. Γερόντιο να ευχαριστεί τον Θεό καθώς και τον κλήρο και λαό που προσήλθε να λάβει την ευλογία του Αγίου.

Ιερά Πανήγυρις επί τη εορτή του Αγ. Σώζοντος στον ομώνυμο Ι.Ν. Θηβών

.

Κυριακή20Σεπτέμβριος2020

Ιερά Πανήγυρις επί τη εορτή του Αγ. Σώζοντος στον ομώνυμο Ι.Ν. Θηβών

   Πανηγύρισε σήμερα, Κυριακή προ της Υψώσεως και ημέρα μνήμης του Αγίου Μάρτυρος Σώζοντος, ο ομώνυμος Ιερός Ναός που βρίσκεται παρά τη λίμνη της Υλίκης. Ο συγκεκριμένος Ιερός Ναός αποτελεί προϊόν του κόπου και της αγάπης της Γνησίας Ορθοδόξου Κοινότητος Θηβών και ιδιαιτέρως των ευσεβών ενοριτών της Ευαγγελιστρίας Θηβών με μπροστάρη τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Αγγελή Τούτουζα.

   Ο Εσπερινός και η Θεία Λειτουργία της εορτής του Αγίου τελέστηκαν υπό του εφημερίου του Ιερού Ναού Αγίων Πάντων Θηβών, π. Στυλιανού Κομνηνού.

Δεκαετές μνημόσυνο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας μας, Αθηνών κυρού Χρυσοστόμου

.

Σάββατο19Σεπτέμβριος2020

Δεκαετές μνημόσυνο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας μας, Αθηνών κυρού Χρυσοστόμου

 

11

   Σήμερα, ημέρα μνήμης του εν Χώναις θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, συμπληρώθηκαν δέκα έτη από την προς Κύριον εκδημία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου της Εκκλησίας μας, Αθηνών κυρού Χρυσοστόμου. Για τον λόγο αυτό, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος μετέβη στην Ιερά Μονή Παναχράντου Μεγάρων, κτίτωρ της οποίας υπήρξε ο Μακαριστός, όπου ιερούργησε την Θεία Λειτουργία και τέλεσε την Ακολουθία του μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Μακαριστού Πρωθιεράρχου.

   Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ματαιότητα των επιγείων, όπως την αποτυπώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: " Ὡς ἄνθος μαραίνεται, καὶ ὡς ὄναρ παρέρχεται". Ο κάθε άνθρωπος που έρχεται στον κόσμο αποκτά τις δικές του εμπειρίες, κοπιάζει για να πετύχει τους στόχους του, εργάζεται για να εξασφαλίσει τα προς την προσωπική του ευημερία, αλλά κάποια στιγμή, όλη η βιοτική φροντίδα διακόπτεται ξαφνικά από τον θάνατο. Τότε, μια ολόκληρη ζωή, ένα βαθύ γήρας, γίνεται μια στιγμή, που περνά στην λήθη της ιστορίας. Αυτό μαρτυρεί άλλωστε και ο Δαβίδ, όταν, απευθυνόμενος στον Ύψιστο, λέει: "χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου Κύριε ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές". Αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα ήρθε ο Χριστός να ανατρέψει, νοηματοδοτώντας την ανθρώπινη ζωή. Με την Ανάσταση του Χριστού, ο άνθρωπος καθίσταται ικανός να γίνει κατά χάριν Θεός, αρκεί να σταυρώσει τις επιθυμίες και τα πάθη του. Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπός μας, εκμεταλλεύτηκε την ζωή του για αυτό τον σκοπό· να πεθάνει πριν πεθάνει, ώστε όταν πεθάνει να ζήσει με τον γλυκύτατο Ιησού. Το ίδιο επιθύμησε και για το ποίμνιο της Εκκλησίας που με ζήλο υπηρέτησε εκ νεότητος, ρίχνοντας τον εαυτό του στις δύσκολες περιπέτειες του Ιερού Αγώνα υπέρ των πατρώων παραδόσεων.

Η μνήμη του να είναι αιωνία!