Με κατάνυξη τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Προκοπίου στο ομώνυμο Ιερό Παρεκκλήσιο που καλλωπίζει τον γραφικό αύλειο χώρο του κτήματος «ΔΕΚΑ» Ασπροπύργου.

   Αφ᾽ εσπέρας, με την ευλογημένη παρουσία αποτμήματος ιερού Λειψάνου του τιμωμένου Αγίου, τελέσθηκε ο Μέγας Εσπερινός και, ανήμερα, Ιερατικό Συλλείτουργο, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.  

   Στις ομιλίες του, ο Επίσκοπός μας αναφέρθηκε στο θάμβος που καταλαμβάνει την ψυχή οιουδήποτε προσπαθήσει να διανοηθεί με τι δύναμη ψυχής άντεξαν οι Άγιοι Μάρτυρες τα φρικτά μαρτύρια ένεκεν της αληθινής Πίστεως. Αναμφίβολα, οι Άγιοι δεν προχώρησαν στο μαρτύριο από την μία στιγμή στην άλλη. Πρώτα είχαν καλλιεργήσει την ψυχή τους με την προς πάντας αγάπη και την ειλικρινή ταπείνωση, διά των οποίων κατέστησαν εαυτούς δοχεία της Χάριτος του Θεού. Έπειτα, πλημμυρισμένοι από αυτή την Χάρη, καμία απειλή, κανένας κίνδυνος, καμία τυραννική ωμότητα δεν ήταν ικανά να τους αρπάξουν από την θαραλλέα ομολογία του Τριαδικού Θεού. Ένας εξ αυτών των Αγίων Μαρτύρων είναι ο Προκόπιος, ο οποίος, χάρη στην ευγένεια της ψυχής του και την καλή του προαίρεση, εκλήθη από τον Θεό με θαυμαστό τρόπο, εγκαταλείποντας την ειδωλική πλάνη. Και όταν ο καιρός έφθασε, δεν δίστασε να υποβληθεί σε απάνθρωπα βασανιστήρια για να γίνει μέτοχος της αιώνιας και αληθινής Ζωής.

   Κλείνοντας τους λόγους του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε με τις πρεσβείες του Αγίου Προκοπίου να αξιωθούμε της κατά Θεόν προκοπής. Εξέφρασε δε ευχές και στον οικοδεσπότη του κτήματος, κ. Ηλία Χιονίδη, ο οποίος παρέθεσε εορταστική τράπεζα προς τους πανηγυριστές. 

Από τον Εσπερινό

 Από τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Δάφνης τέλεσε την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος σήμερα, Κυριακή Ζ' Ματθαίου.

   Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε επιμνυμόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως της μακαριστής Ευθυμίας Τομαή, μητρός του ακάματου Εφημερίου του Ναού, Αιδεσιμωτάτου Πρεσβυτέρου π. Στυλιανού.
   Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας εστιάζοντας στην έντονη διαφορά που προκύπτει μεταξύ των δύο τυφλών και των φαρισαίων. Οι μεν, παρ' ότι στερούνταν του φυσικού φωτός, αισθάνθηκαν την παρουσία του νοητού Ηλίου της Δικαιοσύνης, του Κυρίου μας, και Τον παρακάλεσαν να τους θεραπεύσει. Ο Κύριός μας, καμπτόμενος από την ειλικρινή δέησή τους, τους χάρισε το φως των σωματικών οφθαλμών τους. Αντιθέτως, οι φαρισαίοι, ενώ μπορούσαν σωματικά να δουν, δεν έβλεπαν το φως του Κυρίου μας, ή μάλλον δεν ήθελαν να δουν. Διότι το φως αυτό ήταν εκτυφλωτικό για τους ιδίους. Εκείνοι αισθάνονταν μειονεκτικά μπροστά στον Κύριο και ό,τι αγαθοεργία έπραττε, επιχειρούσαν να την διαβάλουν για να μην χάσουν τους οπαδούς τους. Η εικόνα αυτή αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο μέσα στην Εκκλησία, όπου κάποιες φορές η ζήλεια και ο κομπλεξισμός ωθούν ανθρώπους να θάβουν τα αγαθά που βλέπουν γύρω τους.
   Σε άλλο σημείο, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην μακαριστή Ευθυμία, εστιάζοντας στο ευλογημένο πείσμα της να αναθρέψει τα παιδιά της «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Μεταξύ άλλων τόνισε ότι υπάρχει μεγάλη ανάγκη η κοινωνία μας να βρει ξανά τέτοιες μητέρες, παλαιάς κοπής. Ευχήθηκε δε ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της, και τα παιδιά της να βρουν παρηγοριά από τον Άρχοντα της Ζωής.