Την πεντηκοστή ημέρα από της Αναστάσεως του Χριστού και δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή Του στους Ουρανούς, η Αγία μας Εκκλησία λαμπροφορούσα τιμά την εκπλήρωση της επαγγελίας, την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος επί τας κεφαλάς των Αποστόλων, μέσω του Οποίου οι άλλοτε αγράμματοι αλιείς αναδείχθηκαν πάνσοφοι κήρυκες της Νέας Διαθήκης. Η μεγάλη αυτή εορτή, χαρακτηριζόμενη πολλές φορές ως η «γενέθλιος ημέρα της Εκκλησίας μας», τιμήθηκε με την δέουσα λαμπρότητα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Ασπροπύργου.
Αφ’ εσπέρας τελέσθηκε ο Μέγας Εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.
Τους λατρευτικούς ύμνους απέδωσε ο ψαλτικός χορός της Μητροπόλεώς μας «Ρωμιοσύνης Υμνωδοί».
Χάριν ευλογίας του τόπου πραγματοποιήθηκε λιτανεία των Ιερών Εικόνων της Αγίας Τριάδος και της Πεντηκοστής στους κοντινούς δρόμους με τη συμμετοχή δεκάδων ενδεδυμένων παιδιών από τα Κατηχητικά Σχολεία και τον Σύλλογο Ποντίων Ασπροπύργου «Ακρίτες του Πόντου», στελεχών των Παιδικών Κατασκηνώσεων «Το Περιβόλι της Σουμελά», της Φιλαρμονικής του Δήμου Ασπροπύργου και αρχών του τόπου, του Δημάρχου Ασπροπύργου, Αντιδημάρχων και Μελών του Δημοτικού Συμβουλίου.
Με την επιστροφή στον Ναό ευλογήθηκαν οι άρτοι, ο Σεβασμιώτατος εκφώνησε εόρτια ομιλία και έγινε η απόλυση του Εσπερινού.
Ανήμερα, τελέσθηκε ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε, ως είθισται, ο Εσπερινός του Αγίου Πνεύματος, ο λεγόμενος «της Γονυκλισίας», κατά την οποία σε τρεις στάσεις αναγινώσκονται ειδικές ευχές υπέρ ενισχύσεως και φωτίσεως των ζώντων, ως και αναπαύσεως των τεθνεώτων.
Προ της Γονυκλισίας, ψαλλομένου του υπέροχου προκειμένου «Τίς Θεός Μέγας», ο Σεβασμιώτατος σκόρπισε στο πυκνό εκκλησίασμα φύλλα καρυδιάς, πάνω στα οποία γονάτισαν ύστερα οι πιστοί, κατά την παράδοση.
Στις ομιλίες του, παραμονή και ανήμερα, ο Μητροπολίτης μας αφηγήθηκε τα περί του γεγονότος της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος, εστιάζοντας, συγκεκριμένα, στο ότι ο Χριστός επέλεξε ως κήρυκες του Ευαγγελίου της Αναστάσεως ανθρώπους απλούς και αγράμματους, ανθρώπους των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων, προκειμένου μέσω αυτών να καταργήσει τους επιφανείς στα μάτια των ανθρώπων. Σήμερα, οι περισσότεροι ενδιαφέρονται για τα πτυχία και τις περγαμηνές τόσο για τους ίδιους όσο και για τα παιδιά τους. Αυτό είναι βέβαια καλό, όχι όμως το μείζον και το κεντρικό, το οποίο είναι ο Θεός. Οι Απόστολοι είχαν πλήρη αφοσίωση στον Θεό, Τον αγάπησαν καρδιακά, για αυτό και τους εμπιστεύθηκε το σημαντικότερο έργο του ευαγγελισμού της οικουμένης, το οποίο ξεκίνησαν από την πρώτη κιόλας ημέρα του φωτισμού αυτών από το Πανάγιο Πνεύμα. Ο καρπός αυτού του μυστηρίου υπήρξε θαυμαστός και παράδοξος σύμφωνα με την υμνολογία. Οι αλιείς μετεβλήθηκαν σε Αποστόλους, οι αγράμματοι σε πανσόφους. Κάτι που απαιτεί χρόνια σπουδής, η μάθηση μιας ξένης γλώσσας, στους Αποστόλους δόθηκε σε μία στιγμή. Μιλούσαν και τους κατανοούσαν ποικίλοι λαοί, οι οποίοι και βαπτίσθηκαν ακούγοντας το κήρυγμά τους. Έτσι, με θαυμαστό τρόπο ξεκίνησε η πορεία της Εκκλησίας, και με θαυμαστό τρόπο εξακολουθεί να πορεύεται.
Σε άλλο σημείο, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι το έργο των Αποστόλων πέτυχε διότι ήταν απόλυτα ανιδιοτελείς και ποτέ τους δεν οικειοποιήθηκαν τα της Εκκλησίας. Κανένας δεν φρόντισε να κάνει την φατρεία του, αλλά άπαντες είχαν ως μοναδικό ποιμαντικό σκοπό να οδηγήσουν τους ανθρώπους στον Θεό.
Επί τη ευκαιρία, ο Σεβασμιώτατος με συγκίνηση θυμήθηκε την μοναχική κουρά του, που συνέβη προ 39 ετών στον Εσπερινό της Πεντηκοστής. Τόνισε, με αφορμή αυτή την επέτειό του, ότι ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα, ενώ επίσης ευχαρίστησε τον Θεό για όλα όσα συνέβησαν στην μακρά περίοδο των ετών αυτών. Κλείνοντας δε, ευχήθηκε το Άγιο Πνεύμα να ενισχύει, να στηρίζει, να φωτίζει και να σκεπάζει τον καθένα μας, ενώ εξέφρασε ευχές και στον εργατικό Εφημέριο του Ναού, Αιδεσιμώτατο Πρεσβύτερο π. Κωνσταντίνο Πετσαλίδη, που επωμίσθηκε την οργάνωση της πανηγύρεως.
