Ἀριθμός Πρωτ. 3469

«Θεὸς ὤν εἰρήνης, Πατὴρ οἰκτιρμῶν, τῆς μεγάλης Βουλῆς σου τὸν Ἄγγελον, εἰρήνην παρεχόμενον ἀπέστειλας ἡμῖν» (Καταβασίαι Χριστουγέννων, ὠδὴ ε΄)

Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοὶ ἐν Κυρίῳ Σαρκωθέντι·

Εἴχαμε ἀποστατήσει μὲ τὴν παρακοή μας στὸν Θεὸ καὶ βρεθήκαμε σὲ κατάσταση ἐκπτώσεως καὶ ἐχθρότητος.

Ὁ Τριαδικὸς Θεός μας, «πλούσιος ὤν ἐν ἐλέει» (Ἐφ. 2, 4), ὡς Φιλάνθρωπος καὶ Πανάγαθος, ἔλαβε τὴν σωτήρια πρωτοβουλία ὅταν ἦλθε ὁ κατάλληλος καιρός. Καὶ ἐσαρκώθη ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος δανειζόμενος ἀπὸ τὴν Κυρία Θεοτόκο ἀνθρώπινη φύση, τὴν ὁποίαν ἕνωσε ὑποστατικὰ στὸ Πρόσωπό Του μὲ τὴν θεία φύση. Καὶ τοῦτο γιὰ νὰ ἐπαναφέρει καὶ γιὰ νὰ χαρίση -διὰ τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του- τὴν εὐλογημένη Εἰρήνη ποὺ εἴχαμε ἀποδιώξει.

Ὁ «Θεὸς τῆς εἰρήνης» (Ρωμ. 15, 33· 16, 20· Ἑβρ. 13, 20), ὁ «ποιῶν εἰρήνην» (Ἐφ. 2, 15), ἀπέστειλε τὸν «Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελον» (Ἡσ. 9, 6), τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Θεάνθρωπο, γιὰ νὰ ποιήσει τὴν «καταλλαγήν» (Ρωμ. 5, 11· Β΄ Κορ. 5, 18-19), δηλαδὴ τὴν συμφιλίωσή μας μὲ τὸν Θεό. Μόνον ὁ Ἄρχων τῆς Εἰρήνης, ὁ Σωτήρας Χριστός, «ἡ ὄντως Εἰρήνη» (ἑωθινὸν δοξαστικὸν στ΄), ἔχει καὶ χαρίζει Εἰρήνη ὡς θεϊκὸ ἰδίωμα καὶ γνώρισμα καὶ ὄχι ὡς ἀνθρώπινο ἐπίτευγμα καὶ κατόρθωμα.

Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·

Ὁ Θεὸς προεῖπε διὰ τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἰεζεκιήλ, ἕξι αἰῶνες πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου, ὅτι θὰ στείλει ὡς Ποιμένα τὸν κατὰ σάρκα ἀπόγονο τοῦ Δαυίδ, τὸν ἀναμενόμενο Μεσσία. Καὶ μὲ Αὐτὸν θὰ συνάψει «διαθήκην εἰρήνης» (Ἰεζ. 34, 25), Νέα (Καινὴ) Διαθήκη, ὥστε νὰ ἔλθει ἄφθονη καὶ εὐργετικὴ βροχὴ εὐλογιῶν στὸν λαό Του, στὴν Ἐκκλησία Του, διὰ τῆς Χάριτος τοῦ Παναγίου Πνεύματος.

   Με νυκτερινή ακολουθία τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Βονιφατίου στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό Παναγίας Σουμελά Ασπροπύργου.
   Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος, προσευχητικώς τίμησε την μνήμη του Αγίου Βονιφατίου, η οποία αποτελεί ορόσημο στη ζωή του, καθώς κατ᾽ αυτήν, το έτος 1988,  τελέσθηκε η κουρά του εις Μεγαλόσχημον Μοναχόν.
   Τον θείο λόγο εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος, κάνοντας αναφορά στον θαυμάσιο βίο του Αγίου Βονιφατίου, ο οποίος αν και προηγουμένως ζούσε στο σκοτάδι της αμαρτίας, αξιώθηκε να ζήσει την ζωή της Χάριτος του Θεού και να δεχθεί τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου.