Η μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου

.

Πέμπτη30Ιανουάριος2020

Η μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου

   Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου στην Μεταμόρφωση Αττικής τελέσθηκε ο Μέγας Εσπερινός της μνήμης του Καθηγητού της ερήμου Αντώνιου του Μεγάλου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου.

1

2

3

4

   Ανήμερα της εορτής, ο Σεβασμιώτατος Ιερούργησε στην Ιερά Μονή Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης στην Σταμάτα, όπου προΐσταται πνευματικώς ο εορτάζων π. Αντώνιος Γιαννουκάκος, δίδοντας του ευχές για πνευματική ανάπτυξη του ποιμαντικού του έργου. 

   Στην ομιλία του, ο Επίσκοπος μας αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του εορταζομένου Αγίου. Ο Άγιος Αντώνιος γνώριζε ότι η προοπτική που συνοδεύει τον κάθε Χριστιανό με το Βάπτισμα είναι η προσωπική ένωση με τον Θεό. Για τον λόγο αυτό, εγκατέλειψε τα εγκόσμια και κατέφυγε στην έρημο επιζητώντας μια ανώτερη μορφή ασκήσεως. Αν και ο πόλεμος από τους πειρασμούς ήταν πολύ βάναυσος, ο Άγιος Αντώνιος δεν λησμόνησε τον στόχο του και δεν λύγισε, με αποτέλεσμα να εξέλθει νικητής στον πνευματικό αγώνα και να αναδειχθεί «Καθηγητής της ερήμου», οδηγώντας πολλές ψυχές Μοναχών και κοσμικών στο Θείο Θέλημα. 

   Ασφαλώς, ο Άγιος έλαμψε μέσω του Μοναχικού βίου. Η Μοναχική πολιτεία όμως δεν είναι ο αποκλειστικός δρόμος της σωτηρίας και του αγιασμού του ανθρώπου. Συνεπώς, οι κοσμικοί δεν πρέπει να απελπίζονται ή να θεωρούν ότι ο πνευματικός αγώνας ανήκει εξ ολοκλήρου στους Μοναχούς και Κληρικούς. Ο κάθε Χριστιανός έχει την δυνατότητα να σωθεί, αρκεί να εφαρμόζει στη ζωή του τις εντολές που μας παρέδωσε ο Κύριος Ιησούς. Οι πειρασμοί άλλωστε που πολιορκούν τους Χριστιανούς, είναι εξίσου επιθετικοί τόσο στους Μοναχούς, όσο και στους απλούς λαϊκούς που ζουν και αντιμετωπίζουν την πρόκληση κάθε στιγμή στην καθημερινότητά τους. Εάν ο Μοναχός δεν επιτρέπεται να κλέψει ή να υβρίσει, ή να πράξει οποιοδήποτε κακό, άλλο τόσο δεν επιτρέπεται να πράξει έκαστος που φέρει το όνομα του Χριστού.

5

6